محسن رنانی: زمینگیری سرمایه محصول بی‌ثباتی سیاست‌ها است

محسن رنانی: زمینگیری سرمایه محصول بی‌ثباتی سیاست‌ها است

12
0
اشتراک
محسن رنانی
محسن رنانی

به گزارش خبرگزاری سنگ ایران، اگر سرمایه ایرانیان خارج از کشور را حدود ۲هزار میلیارد دلار در نظر بگیریم فقط اگر ۵درصد آن به داخل کشور بیاید یعنی ۱۰۰میلیارد دلار وارد کشور شده اما برای ورود این سرمایه‌ها ابتدا لازم است فضای کشور باثبات شود و ایرانیان خارج از کشور احساس ثبات و امنیت کنند تا سرمایه‌هایشان را به داخل بیاورند یعنی برای ورود سرمایه ایرانیان خارج نیز باید افق سیاسی کشور باثبات و امن شود.

وقتی سرمایه‌گذار نمی‌داند که در سال آینده انتخابات ریاست‌جمهوری چگونه است؟ چه کسی نامزد می‌شود؟ چه کسی بیشترین شانس را برای ریاست‌جمهور دارد یا چه کسی تایید صلاحیت می‌شود؟ او چگونه سرمایه‌هایش را از اکنون وارد چرخه تولید که زمینگیر شده است، کند؟ این درحالی است که تجربه نشان داده هر فرد تازه‌ای که در انتخابات ایران برنده شود خط مشی سیاسی کشور را به طور کامل تغییر خواهد داد. و این به معنی بی‌اطمینانی و بی‌افقی آینده اقتصادی کشور است.

در امریکا از ۳سال قبل همه می‌دانند که نامزدهای فلان حزب این ۲ نفر هستند و آن یکی حزب آن ۲ نفر و از یک سال قبل هم مشخص می‌شود که از هر حزب دقیقا چه کسی نامزد خواهد شد و به‌طور کلی مشخص است که مواضع سیاسی و اقتصادی این حزب و مواضع حزب بعد چیست و می‌دانند که نامزدها از مواضع احزاب‌شان تخطی نمی‌کنند. بنابراین فعال اقتصادی و سرمایه‌دار با یک افق روشن از فضای سیاسی و اقتصادی کشور روبه‌روست که براساس آن می‌تواند برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری کند اما متاسفانه چنین شرایطی در ایران وجود ندارد.

من سرمایه‌گذارانی را می‌شناسم که اکنون ۳سال است می‌خواهند به بازار وارد شوند ولی نگرانند. ابتدا منتظر بودند ببینند که نتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری چه می‌شود. بعد که اختلافات داخلی درباره توافق اتمی پیش آمد منتظر شدند که ببینند آیا مذاکرات به توافق می‌انجامد یا نه. بعد گفتند گویا عده‌ای در داخل مخالف برجام هستند؛ صبر کنیم و ببینیم چه می‌شود. بعد گفتند صبر کنیم ببینیم انتخابات مجلس شورای اسلامی چه می‌شود. اکنون نیز دوباره منتظر انتخابات ریاست‌جمهوری سال آینده هستند.

گفتنی است؛‌ آنچه سرمایه‌ها و اقتصاد ما را زمینگیر کرده این بی‌اطمینانی‌ها و بی‌ثباتی‌ها و بی‌افقی‌های فضای سیاسی و اقتصادی ایران است. البته ایجاد افق در اقتصاد فقط به عهده دولت نیست و در توان دولت هم نیست بلکه کل نظام سیاسی کشور باید عزم و قیام کند تا این امر انجام و افق روشنی برای آینده کشور پدیدار شود.

امروز اقتصاد کشور مشکل ریسک ندارد بلکه مشکل بی‌اطمینانی دارد به‌طور مثال یک روز صبح سرمایه‌گذار ما بیدار می‌شود می‌بیند یک مصاحبه، یک سخنرانی، یک خطبه، کل فضای امیدهای اقتصادی را نقش بر آب کرده است. به‌طور قطع اقتصاد ما نیازمند افق است و افق اقتصادی مستلزم ثبات سیاسی است و ثبات سیاسی نیازمند درک مشترک و واحد مقامات سیاسی است که از اولویت‌های کشور است و داشتن اولویت‌های مشترک برای کشور نیازمند گفت‌وگوی موثر، مستمر و جدی میان مقامات است.

متاسفانه اکنون مقامات سیاسی ما درک مشترکی از مشکلات کشور ندارند. آنان به جای گفت‌وگوی جدی با یکدیگر، نقدها و جواب نقدهای یکدیگر را از پشت تریبون‌ها، سخنرانی‌ها و مصاحبه‌ها می‌دهند و همین کارشان تازه افق سیاسی و اقتصادی ما را تیره‌تر می‌کند. آنان به جای اینکه بنشینند در خلوت و با یکدیگر گفت‌وگو و بحث و حتی دعوا کنند و به یک نقطه‌نظر مشترک برسند و همه به آن پایبند باشند مدام نظرات متعارض با یکدیگر می‌دهند و زهر ابهام و سم بی‌ثباتی را در جان این اقتصاد می‌ریزند.

محسن رنانی/اقتصاددان

منبع: صمت

0

دیدگاهی نیست

دیدگاهی بنویسید

پانزده + هفده =